Zmartwychwstaniec z duszą buntownika…

Kolejna konferencja naukowa z serii „Duchowość Klasztorów Polskich: Przekaz i Komunikacja” za nami. Tym razem zaproszeni prelegenci z różnych ośrodków naukowych dokonali obróbki dziedzictwa niezwykle barwnej postaci spośród grona zmartwychwstańców, jakim był ks. Walerian Kalinka CR. Tytuł sesji: „Pomóc uchwycić sens życia: dziedzictwo ks. Waleriana Kalinki CR” oddaje niezwykle energiczny charakter omawianej postaci.

Historyk o bogatej historii życia…

Ks. Walerian Kalinka CR, rodem spod krakowskich Bolechowic, jak wskazał ks. Artur Kardaś CR w swojej prelekcji zatytułowanej „Walerian Kalinka: historyk i zmartwychwstaniec” to człowiek, którego życie pełne było dynamizmu i zaangażowania. Powstaniec, orędownik spraw polskich, twórca szkoły historycznej, którego prace z zakresu historii i polityki należą do tych znaczących w XIX w. Stosunkowo późno odkrył swoje powołanie zakonne i dopiero w wieku 42 lat wstąpił do Zgromadzenia Zmartwychwstańców urzeczony duchowością tej wspólnoty, która dopiero stawiała pierwsze kroki na mapie zakonów i krystalizowała swoje główne założenia pod okiem o. Piotra Semenenki CR i o. Hieronima Kajsiewicza CR. Szczególnie o. Semenenko odcisnął trwały, duchowy ślad na dalszym życiu o. Kalinki. Niezwykle interesującym uzupełnieniem historycznym był wykład ks. Macieja Gawlika, który podjął temat „Krakowskie wątki w życiu Waleriana Kalinki”. Okazało się, że omawiany bohater mocno wpisał się w krakowski krajobraz miedzy innymi jako uczestnik powstania krakowskiego. Następnie w swoich listach o Krakowie kreślił klimat tego miasta nie szczędząc słów krytyki postrzegając miasto polskich królów jako nudne a ludzi w nim mieszkających jako dotkniętych apatią, znużeniem i wiecznie nieobecnych. Niezbyt pochlebnie scharakteryzował też ówczesne środowisko studentów i profesorów w Krakowie. Z dokładnością historyka zrelacjonował pożar Krakowa, który wybuchł 18 lipca 1850 r.

Poszukiwacz prawdy…

Ks. Walerian Kalinka CR miał w sobie duszę odkrywcy. Życie było dla niego nieustannym badaniem rzeczywistości i odkrywaniem prawdy. Ukazał to w swoim wystąpieniu ks. Wojciech Misztal pt. „Pomóc uchwycić sens życia: przykład Męczeństwa św. Stanisława ks. Waleriana Kalinki CR”. Jak wskazał prelegent ks. Kalinka nie obrażał się na rzeczywistość, lecz ją poznawał, dokonywał badań i dzielił się ich wynikami. Brał pod uwagę rozbieżne punkty widzenia i niczego nie ignorował. Według Kalinki celem człowieka jest poznawanie istoty rzeczywistości, bo to wiąże się z jego pomyślnością. Ten XIX-wieczny poszukiwacz prawdy znał też przeszkody, które napotyka się w odkrywaniu prawdy a są to: duchowe nastawienie i uprzedzenia o charakterze intelektualnym. Miał też świadomość, że „i złe i dobre jest zaraźliwe” a człowiek staje nieustannie przed tym moralnym wyborem, jednak nigdy nie sam i z przekonaniem, że przewaga jest po stronie dobra.

Zdobywca areopagu duchowości…

Wreszcie ks. Kalinka to zdobywca areopagu duchowości swoich czasów. Ks. Wojciech Mleczko w swoim wystąpieniu „Etapy drogi duchowej Waleriana Kalinki” uchylił nieco słuchaczom z życia wewnętrznego ks. Kalinki, który od wielkiego działacza, przekonanego o swoich wielkich możliwościach w ostatnich godzinach życia dojrzewał do zdania się całkowicie na wolę Bożą a więc do tego co tak bardzo podkreślał jego duchowy mistrz o. Semenenko. To umiłowanie i przyjęcie przez ks. Waleriana woli Bożej w ostatnich minutach życia zostało określone przez o. Pawła Smolikowskiego CR „cudem łaski”.   Kiedy Kalinka rozpoczyna nowicjat u zmartwychwstańców u jego boku w szeregach zakonnych stanęli inni wybitni zmartwychwstańcy: ks. Stefan Pawlicki CR, Ks. Paweł Smolikowski CR, ks. Leon Zbyszewski CR. Sporo uwagi poświęcił ks. Kalinka duchowości małżeńskiej, o czym mówił ks. Wojciech Zyzak na wykładzie pt. „Ojciec Walerian Kalinka o duchowości małżeńskiej”. Zachwycał się ks. Walerian świętymi kobietami tj. św. Jadwiga Śląska, św. Kinga, św. Salomea, które stawiał jako wzór dla żon, wdów i dziewic. Przekonywał małżonków jak ważne jest pójście wspólną drogą z Bogiem i oparcie wspólnoty małżeńskiej na łasce, sumienne wypełnianie obowiązków stanu oraz wzajemna miłość w dźwiganiu brzemion. Ks. Robert Nęcek w prelekcji zatytułowanej „Modlitwa komunikacją z Bogiem. Na kanwie pism Na Golgotę i Rozmyślania nad konstytucjami” odsłaniał uczestnikom konferencji życie modlitwy ks. Kalinki, dla którego była ona doświadczeniem osobistej relacji z Bogiem; wyjściem poza własny krąg kierując oranta zawsze ku drugiemu człowiekowi a w chwilach próby stawała się formą terapii. Poznawanie prawdy prowadziło ks. Waleriana Kalinkę do pokory, który wiedział, że nie ma człowieka bez przeszłości i grzesznika bez przyszłości. To rodziło w nim i ugruntowywało cnotę cierpliwości w pokonywaniu pokus, bez których jak zrozumiał bylibyśmy bez grzechu, ale nie bylibyśmy świętymi.

 Nieprzeciętny wychowawca…

Ważny odcinek życia ks. Waleriana Kalinki CR to praca wychowawcza. Choćby ta we Lwowie gdzie tworzył internat dla Rusinów, Ukraińców i Polaków. Tę kwestię naświetlił Włodzimierz Osadczy w swoim wystąpieniu na temat „Kwestię ruską chciał miłością załatwić. Ks. Waleriana Kalinki CR przemyślenia i działania na rzecz Kościoła Ruskiego i Rusinów”. Przestrzeń wychowawcza młodego pokolenia stała się dla Kalinki realizacją misji, w której on sam ukazał się jako nieprzeciętny wychowawca, dla którego ważne było dostrzeganie potencjału wychowanków i pomaganie im w odkrywaniu osobistego bogactwa. Ten temat podjęła Agnieszka Guzik w swoim wystąpieniu zatytułowanym: „Personalistyczna koncepcja wychowawcza ks. Waleriana Kalinki CR”. Dla podopiecznych stawał się on aniołem stróżem, który wskazywał kierunek rozwoju. Sam jako wychowawca podejmował pracę nad samym sobą, ponieważ wiedział, że w dzieciach bardzo łatwo odbijają się wady i nieprzepracowane sprawy mentora. Każdy wychowanek był dla niego postacią kluczową i niepowtarzalną, którą powierzyli mu Bóg i rodzice.

Słuchając tych wykładów o ks. Walerianie Kalince CR miało się wrażenie, że wyrasta przed nami postać nietuzinkowa, ktoś kto nieustannie był w drodze, ktoś otwarty na nowe horyzonty, odkrywca z duszą buntownika, który nie kontestuje rzeczywistości by ostatecznie ją zanegować, lecz aby odkryć niedostrzeżone wciąż pokłady i bogactwa owego „tu i teraz” a przede wszystkim potencjał konkretnego człowieka. To ktoś kto począwszy od studenta, powstańca, wielkiego polityka, wybitnego historyka, twórcy Polskiej Prowincji Zmartwychwstańców, wychowawcy, tytana pracy przemierza swoją wyjątkową drogę duchową, by w ostateczności postawić wszystko na Boga, Jemu wszystko zdać i zawierzyć.

Komentowanie jest wyłączone